4/5/2007 - Çocukluğum
Sevgili blokçular size küçük bir kız çocuğunun anısını aktarmak istiyorum
Yıllardan zannediyorsam 1952 .Soğuk bir kış günüydü . Küçücük bir kız çocuğu durakta bekliyordu.
Ürkek , korkak gözlerle etrafına bakıyordu. Belli ki otobüs bekliyordu . Çok üşümüştü üstünde sadece önlük vardı. Titriyordu . Yanına güzel giyimli bir bayan yaklaştı, ona üşüyüp üşümediğini sordu. Çocuk çok üşümesine rağmen bayana üşümediğini söyledi . Belli ki çok gururluydu. Ama bayan ısrarla ona yarın bu saatte yine burada olup olmayacağını sordu. Ondan evet cevabını aldıktan sonra bayan yanından uzaklaştı. Ona belli etmesede çok üzülmüştü. İnsanların palto ve kalın giysilerin içinde üşümesine rağmen onun üşümüyorum demesi bence çok büyüklüktü.
Ertesi gün yine çocuk orada sadece önlükle donarak otobüsün gelmesini bekliyordu. Dünkü bayan uzaktangöründü. Elinde kocaman bir paketle çocuğun yanına yaklaştı. Onu ürkütmek ve inciltmek istemiyordu.Çocuğa merhaba dedi. Onun önünde diz çöktü ve paketi açtı. İçinden kırmızı bir manto çıkardı bunu giymesinin onu çok mutlu edeceğini söyledi. Ona kollarını uzatmasını ve paltoyu ona giydirebileceğini bu paltonun onu ısıtacağını söyledi. Çocuk çok sevinmişti. Bayanın gözlerinin içine minnetle bakarak teşekkür etti.Bayanla el sallaşarak o minik dudaklarından ona öpücük gönderdi. Gelen otobüse bindi. Bayanın yanında utanıp dokunamadığı paltosunu sevdi okşadı. Sıcacık olmuştu üşüyen vücudu. Şimdi artık onunla alay edemiyeceklerdi. Onunda sonunda onu ısıtacak bir paltosu olmuştu.
Umarım bu küçük yaşanmış öykümü beğenmişsinizdir.
Sevgiyle kalın. MUTLULUKLA .
| 
